Dansen is genieten. Meegesleurd worden door de muziek die speelt en bewegen op haar ritme. Dansen is jezelf overleveren aan je danspartner. Of je nu vrouw bent, zoals ik, of man, je bent overgeleverd aan de bewegingen van je partner. Als vrouw moet je je laten leiden door de man en ben je aangewezen op waar hij wil dat je heengaat, hoe je beweegt en met welke snelheid. Als man moet je net zo goed rekening houden met je partner en accepteren dat ze soms een andere kant op wil dan jij. Hoe je daar als man mee omgaat is essentieel voor het succes van een dans. Als je haar te strak houdt, blijft er weinig ruimte over voor improvisatie. Dat is juist wat het dansen zo leuk maakt. Als je haar teveel haar gang laat gaan, raak je de controle over de dans kwijt en is er eigenlijk niemand meer die leidt.
Dansen is ook je grenzen verleggen. Bij de meeste parnterdansen is het vrij gebruikelijk dat je elkaar aanraakt en aankijkt. Dat is soms lastig, vooral als je degene die tegenover je staat niet goed of zelfs helemaal niet kent. Als je wilt dansen moet je je daarvoor openstellen.
Ik ervaar datzelfde in zekere zin ook in relaties met klanten. Daar werkt het beide kanten op. Een klant heeft een bepaald idee over een product dat hij door jou wil laten ontwikkelen. Als professional heb je daar ook zo je eigen ideeën over en ervaring mee. Vaak komen die meningen in eerste instantie niet met elkaar overeen. Dan moet je, om in danstermen te blijven spreken, zowel als vrouw als als man kunnen dansen. Je moet je, zoals een vrouw, kunnen laten leiden door de wensen van de klant. Hij moet weten dat je zijn wensen hebt gehoord en daarmee aan de slag gaat. Je moet ook, zoals een man, tegen een klant kunnen zeggen dat zijn idee gewoonweg niet gaat werken. Als het daarbij blijft zal een klant teleurgesteld en boos zijn dat je zijn idee in de wind hebt geslagen en je eigen zin doordrijft.
Toch kan er, door je open op te stellen, een uitstekende klant-relatie ontstaan en behouden blijven, ondanks het feit dat de meningen over een bepaald product verdeeld zijn. Dit gebeurd, net als bij dansen, alleen bij een houding van wederzijds respect. Als je een klant uitlegt waarom zijn idee niet gaat werken en daarbij goede, bruikbare alternatieven voorstelt, bouw je daaraan. En daarbij blijft elkaar goed aanvoelen het belangrijkst.
Gisteravond ontmoette ik op een dansvoer in Utrecht een man die me perfect aanvoelde. We kenden elkaar niet, maar stonden voor elkaar open door een gemeenschappelijk doel. We wilden allebei dansen en plezier maken. Daar heb je een partner voor nodig. Er ontstond een klik en wederzijds vertrouwen was er bijna vanaf de eerste minuut. Ik heb een heerlijke avond gehad.
Zulke ontmoetingen zijn zeldzaam. Vaak blijft het, zowel op de dans- als op de werkvloer, hard werken en goed naar elkaar luisteren. Vertrouwen moet groeien. Door goed naar je klant te luisteren en de dansvloer in je achterhoofd te houden, kom je daarin al een heel eind.
