Afgelopen weekend heb ik een diep respect ontwikkeld voor de persoon die ik in mijn vorige blog noemde: Jim Stolze. Hij kreeg het voor elkaar om een hele maand, 30 dagen lang, offline te blijven. Ik heb het met mijn drie dagen experiment slechts één dag volgehouden. Dat kwam namelijk zo:
Afgelopen zondag is mijn nichtje gedoopt. Omdat ze in Zuid Limburg woont zijn we daar met de hele familie van mijn man een weekendje heen gegaan. We huurden een schattig huisje vlakbij de plaats van bestemming - je weet wel, zonder internet - en genoten van een weekend samen zijn. In de planning stond een mini-optreden van mijn schoonvader op viool en ondergetekende. Ik zou een stuk van Mendelssohn zingen, niet de meest makkelijke kost, maar goed te doen met viool en zang. We hadden geoefend en tot dan toe ging alles goed, zolang we ons allebei maar aan de bladmuziek hielden.
Toen we vrijdagavond net Eindhoven voorbij waren schoot er door me heen: de bladmuziek! Vergeten! Gelukkig was een bevriende pianist na een telefoontje - gelukkig had ik mijn mobiel meegenomen - bereid om me het stuk toe te mailen, zodat ik het zaterdag bij m'n schoonzus en zwager thuis kon uitprinten. Offline experiment mislukt, optreden geslaagd. Dat vond ook mijn kleine nichtje. Ze heeft het hele stuk ademloos en met opperste concentratie zitten luisteren. Of het van verbijstering was of dat ze het echt mooi vond laat ik maar in het midden.
Ondertussen heb ik wel weer wat geleerd. Internet is een bijna ongelimiteerde bron van informatie en communicatie. Het leven zou er heel anders uitzien als het wereld wijde web niet zo wereldwijd was geweest of zelfs niet had bestaan. Ondanks die grote rol heeft internet wel mensen nodig die het kunnen gebruiken! Zonder de email van die pianist had ik geen bladmuziek gehad en niet kunnen zingen. Daar waren de doopdienst en het weekend niet minder waardevol om geworden, maar het was wel jammer geweest.
Internet bestaat. Het is handig, snel en biedt veel mogelijkheden. Je kunt er op een vrij makkelijke manier in contact komen met potentiële klanten en mensen die intresses met je delen. Toch kies ik altijd een 'echte' relatie boven een digitale, hoe waardevol die ook kan zijn. Want wat is er nou leuker dan nieuwe mensen leren kennen, 'zomaar' iemand ontmoeten die met jou op één lijn zit, zonder dat je daar zelf naar op zoek was?
Overigens ben ik de rest van het weekend niet op internet te vinden geweest. Toch nog een kleine overwinning. Zo afhankelijk ben ik dus toch nog niet... Of wel?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten