Vanochtend was de wereld verborgen onder een dikke laag sneeuw en bovendien een dichte mist. Ik moest mijn wielen met een schop sneeuwvrij maken omdat de sneeuw hard bevroren was. Met een flinke dot gas wist ik daarna mijn mini-bolide de weg op te krijgen. Toen ik eindelijk in mijn auto zat, had ik ongeveer 50 meter zicht alle kanten op. Ik weet hoe de route naar mijn werk eruit ziet en hoeveel tijd het ongeveer kost om er te komen. Toch leek het eindeloos lang te duren voordat ik er was. Hoe kwam dat toch?
Natuurlijk had de gladheid, waardoor ik niet harder dan 60 km per uur kon rijden, iets te maken met de lengte van mijn reis. Maar dat was niet het enige. Door de dikke deken van mist die over de wereld lag, werd ik beroofd van de meeste referentiepunten die ik normaal gesproken wel zie tijdens mijn rit. Het enige dat ik kon zien was de weg die voor me lag. Pas als ik bij een kruising of rotonde kwam, wist ik weer waar op de route ik me bevond.
Verrassend genoeg werkte het bevrijdend om zo weinig om me heen te kunnen kijken. Het maakte mijn doel eenvoudig en gaf me ruimte om mijn gedachten op een rij te zetten. Dat gevoel deed me denken aan een lezing die ik een aantal weken geleden kreeg tijdens een bijeenkomst van de Vrouw&Business vereniging Groene Hart. Laura Babeliowsky - specialist in aquisitie en het vinden van nieuwe klanten - vertelde ons daar dat het belangrijk is om je te focussen op een kleine, gespecialiseerde doelgroep. Dat klinkt verontrustend, omdat je als beginnende ondernemer liever alles aanpakt dat je kunt krijgen. Maar door te specialiseren krijg je - volgens Laura - méér klanten. Aan het succes dat haar klanten, en zijzelf, hebben te zien, heeft ze gelijk.
Specialisatie is lastig voor mij. Het liefst blijf ik breed georiënteerd, vooral omdat ik interesse heb in veel verschillende dingen, ook buiten het grafische gebied. Muziek, dansen, schrijven, koken, schilderen, allemaal zaken die mij ook blij maken. Mijn ideaalbeeld van Rhapsody Design is altijd geweest dat het iets moet uitstralen van wie ik ben. Een gepassioneerde vrouw die zich in alles wat ze aanpakt voor 100% inzet. Door de lezing van Laura besef ik dat mijn visie niet klopt met de werkelijkheid. Want hoe kun je je voor 100% inzetten als je je aandacht moet verdelen over zoveel verschillende dingen?
Tot nu toe ben ik er - volgens mij - altijd in geslaagd om mijn diversiteit te behouden. Nu ik me realiseer dat ik dat misschien niet voor altijd kan volhouden, ben ik in de gelegenheid om er nog even van te genieten. Als ik me houd aan de regel om mijn aandacht op één project tegelijk te richten, zal dat 'even' mijn tijd nog wel duren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten