Lieve iedereen,

Velen van jullie zullen al wel wat hebben meegekregen over wat er de afgelopen dagen is gebeurd, maar hierbij het 'hele' verhaal. Het belangrijkste is dat we een zoontje hebben gekregen afgelopen vrijdag, 24 juni. Hij heet Ruben en het gaat goed met hem. Hij is een ruim vijf weken te vroeg geboren en ligt daarom nog in het ziekenhuis.
De reden waarom hij zo vroeg is, is dat er bij mij complicaties zijn opgetreden tijdens de zwangerschap. Afgelopen vrijdagochtend ben ik in het ziekenhuis opgenomen met veel pijn in mijn bovenrug en borststreek. Omdat ik al bijna mijn hele zwangerschap een hoge bloeddruk heb, dachten ze direct aan zwangerschapsvergiftiging. Alle tests daarvoor kwamen negatief terug, dus moest er een andere oorzaak zijn. De artsen dachten aan een longembolie en om dat te bevestigen of uit te sluiten moest er een ct-scan gemaakt worden. Op die scan zagen ze geen embolie maar wel een vernauwing aan mijn aorta met daarbij een bloeding. Als ik in deze situatie zou bevallen was de kans heel groot dat de bloeding niet te stoppen zou zijn. Daarom werd ik met spoed overgebracht naar het Sint Antonius ziekenhuis in Nieuwegein, dat gespecialiseerd is in cardiologie. Daar werd uiteindelijk, na veel onderzoeken, besloten dat ons kindje diezelfde avond nog gehaald zou worden middels een keizersnee. Daarna werd er van mij een nieuwe ct-scan gemaakt, zonder dat het kindje in de weg lag, om alles goed te kunnen bekijken. 

Aan de hand van de tweede ct-scan werd een diagnose gesteld. Ik heb een aangeboren afwijking die coarctatie genoemd wordt, wat inhoudt dat mij aorta ter hoogte van mijn borst sterk vernauwd is of helemaal stopt. Normaal wordt deze aandoening geconstateerd bij zuigelingen en kleine kinderen. Bij mij is dit nooit opgemerkt. Mijn lichaam heeft het probleem opgelost door een groot aantal omleidingen te maken. In een van die omleidingen is waarschijnlijk een bloeding opgetreden, maar nadat Ruben geboren is, is deze vanzelf gedicht omdat de druk in mijn lichaam minder was geworden. Na de keizersnee knapte ik wat op en werden de pijnklachten minder. 
Ik ben inmiddels thuis en herstellende van de keizersnee. Voor de coarctatie, die nu geen acuut gevaar vormt, wordt over een maand een behandelplan gemaakt, als ik wat verder ben hersteld. Hopelijk is een operatie mogelijk om de vernauwing op te heffen. 
De hoge bloeddruk die ik al mijn hele zwangerschap heb is ook door deze aandoening te verklaren.

Ruben is toen ik ontslagen werd uit het ziekenhuis overgeplaatst naar Gouda, waar hij het voor zijn leeftijd prima doet. We hopen hem snel mee naar huis te kunnen nemen.